Pierwsze udokumentowane zastosowanie faktoringu na szeroką skalę miało miejsce w Ameryce Północnej w czasach kolonizacji. Właśnie wtedy bawełna, futra zwierząt, tytoń oraz drewno były wysyłane przez Kolonie na kontynent europejski. Banki komercyjne w Londynie oraz innych miastach wypłacały zaliczki za te towary zanim dotarły one drogą morską do Europy. Pozwalało to kolonizatorom na dalsze zbiory plonów bez konieczności oczekiwania na zapłatę przez swoich kontrahentów.

Wraz z nadejściem rewolucji przemysłowej rola faktoringu w finansowaniu działalności przedsiębiorstw rosła. Poprzez pomoc swoim klientom w ocenie wiarygodności oraz zdolności finansowej kontrahentów, faktorzy znacząco ograniczali ryzyko braku zapłaty za wystawiane faktury. Ostatecznie doprowadziło to do rozwoju faktoringu bez regresu, który eliminował ryzyko związane z upadłością odbiorców.

Obecnie możemy spotkać faktorów o różnych rozmiarach i specjalizacjach. Od banków oraz ich spółek zależnych, poprzez duże międzynarodowe korporacje, aż po małe, niezależne spółki świadczące usługi dla różnych niszowych grup klientów.